خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

کودکی که در خانواده ای سرشار از  خشم  و  خشونت بزرگ می شود، می آموزد که در  خشم خطر نهفته است. کودک بزرگ می شود و با خود فکر می کند : “خشم من خطرناک است، بهتر است آن را در خودم نگه دارم”. ممکن است کودکی در خانواده ای بزرگ شود که در آن از ابراز بیرونی خشم اثری نیست. وقتی کودک در چنین جوی بزرگ می شود، تصویر سازی ذهن کودکپرخاشگر می شود، چرا که او هیچ جایی برای تخلیه این اندیشه ها ندارد. در این شرایط کودک نسبت به همه مسائل حساس شده و به این باور می رسد که مقصر همه امور است. به عبارت دیگر خشم آن ها از درون منفجر می شود و آن ها خود را نشانه می گیرند.  آن ها عصبانیت و ناراحتی خود را بر سر بسیاری از مسائل در خود نگه می دارند و این تا جایی پیش میرود که آتشفشانی از خشم درونشان شکل می گیرد. خشم ابراز نشده می تواند سمی باشد. ما باید یاد بگیریم که چگونه نیازها و ترس های خود را ابراز کنیم. چه کسی بهتر می تواند خشم خود را مهار کند؟ وقتی کسی از ترد شدن می ترسد، از ابراز ناراحتی خود نیز بیم دارد. این دسته از افراد به پوچی می رسند و پیامشان برای دیگران این است: ” من نیازمند عشق تو هستم و همان آدمی می شوم که تو می خواهی”. این الگوی رفتاری نیز از کودکی نشات می گیرد. چرا که کودک آموخته است که ابراز خشم کاری ناپسند است.

حتما بخوانید :   10 نکته که تغییر آن ها ناراحتی‌تان را کم می‌کند!

خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

عواقب سرکوب کردن خشم کدامند؟

جنبه های فیزیکی آن عبارتند از: بیماری های پوستی، مشکلات قلبی، میگرن و سردرد. از نظر روانشناسی نیز موارد پیش رو می توانند بروز کنند: اختلالات وسواسی، یا سایر وسواس های عملی که می تواند به حوزه اعتیاد منجر شود. سرکوب عصبانیت منجر به پرورش خشم غیرفعال در افراد می شود. به طور معمول این امر شامل رفتارهایی همچون طعنه زنی، انتقاد، سرزنش دیگران، منع کردن و کنترل کردن می شود. این دسته افراد نمی پذیرند که عصبانی هستند، در حالی که تشعشعات خشم از آن ها ساطع می شود. اغلب اوقات خشم غیرفعال باعث بروز افسردگی خفیف می شود. اما این عصبانیت نهفته آن چنان خطرناک است که می تواند همه چیز را نابود کند. چگونه از شر خشم غیرفعال خلاص شویم؟ترس از ابراز عصبانیت باترس از مطرح کردننیازها همراه است. پس این قبیل افراد می بایست راه حلی بیابند که بتوانند از آن طریق به نیازهای خود دست یابند. جوش آوردن و آرامش را از دست دادن ممکن است خوشایند باشد و برای مدتی احساس سبکی را القا کند، اما مشاجره همواره آسیب زننده است و اغلب اوقات احساس گناه در پی دارد. اگر با احساسات سرکوب شده خود ارتباط برقرار کنید، خشمتان به بیرون راه می یابد و بعد می توانید آن را حل کنید. اگر خشمگین یا ناراحت هستید، باید بتوانید بدون این که کنترلتان را از دست بدهید آن ها را بروز دهید. هدف این است که بتوانید قاطع و بدونپرخاش تامل کنید. پس مهم است که بتوانید بگویید :

  • این چیزی است که من احساس می کنم.
  • این چیزی است که من می خواهم.
  • این چیزی است که من فکر می کنم.
حتما بخوانید :   لکنت زبان چگونه ایجاد می شود؟

خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

خشم خود را چگونه ابراز کنیم؟

همچنین مقابله و حل و فصل یک مشکل اساسی نیز باید در نظر گرفته شود، و آن مشکل ترس از  طرد شدن و یا تنها ماندن است.مقابله با این ترس کلید حل مشکل بروز عصبانیت و عامل اصلی الگوی رفتاری سرکوبی است. یادمان باشد که هدف ابراز خواسته هایمان است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *