شخصیت دارای مانع، حرکت را متوقف می کند!

شخصیت دارای مانع، حرکت را متوقف می کند!

شخصیت حقیقی خود را بروز دهید

«شخصیت»، این مفهوم پر رمز و راز که شناختنش آسان و تعریفش دشوار است بیش از آنچه ظاهری باشد، باطنی است. آنچه که ما آن را «شخصیت» می نامیم در واقع نشانۀ ظاهری آن انسان خلاق و منحصر به فردی است که از روح خداوند ساخته شده است در واقع نور خداوند در وجود ماست. این “خود” واقعی متعلق به هرکس باشد جذاب است و بر دیگران اثر می گذارد.

چگونه است که همه بچه ها را دوست دارند؟ مطمئناً به این خاطر نیست که می توانند کاری بکنند. به خاطر دانش و سواد و مال و منال آنها هم نیست. مردم بچه را برای آنچه هست دوست دارند. هر نوزادی دارای « شخصیت مثبتی » است. ظاهر سازی و دو رویی و تظاهری در کار نیست. نوزاد به هر زبانی، چه گریه و یا هر صدایی که از دهانش بیرون می آورد، احساسات واقعی خودش را بروز می دهد. منظورش را می گوید، کلکی در کار نیست. کودک هر چه هست صداقت است. در واقع مصداق عالی این در روانشناسی «خودت باش» است. کودک فارغ از قید و بندها ابزار وجود می کند.

شخصیت هرکس منحصر به فرد است

هر انسانی دارای چیز اسرار آمیزی است که آن را شخصیت می نامیم . وقتی می گوئیم فلانی « شخصیت خوبی» دارد، منظور حقیقی ما این است که او ذات و هویت و “خود” واقعی اش را ابراز می کند.

شخصیت هرکس منحصر به فرد است

شخصیت هرکس منحصر به فرد است

« شخصیت ذلیل» و «شخصیت دربند» هر دو یکی هستند. کسی که شخصیت ذلیل دارد، “خود” واقعیش را بروز نمی دهد. آن را در بند کشیده قفلی به پایش زده و کلیدش را دور انداخته است. شخصیت دربند، شخصیت واقعی خود را محدود می کند و به هر دلیل از ابزار آن می ترسد، از خودش بودن ترس دارد و به عبارتی ذات واقعی خودش را به زندان انداخته است.

حتما بخوانید :   نکاتی در مورد زبان بدن زنان و مردان

نشانه های داشتن موانع روحی زیاد و متنوع است که از آن جمله می توان به خجالتی بودن، کم رویی، خودبینی، دشمنی، احساس گناه، بی خوابی، عصبانیت، تند خویی و ناتوانی در هم زیستی و معاشرت با دیگران اشاره کرد. شکست، خصوصیت بارز شخصیت فرو نشسته است. علت اصلی شکست او این است که نمی تواند خودش باشد و ابراز وجود کند. سایه این شکست در هر کاری که می کند وجود دارد.

بازخورد منفی بیش از اندازه مانع حرکت است

بازخورد منفی در واقع می گوید اشتباه می کنید، راه خطایی می روید، راهتان را اصلاح کنید. اما مقصود بازخورد منفی، نه توقف، بلکه اصلاح واکنش و تغییر جهت دادن به آن است. وقتی بازخورد منفی درست کار کند، موشک با یک سلسله حرکات زیگزاگی ، با اصلاح مسیر حرکت بسوی هدف تعیین شده پیش می رود. اما اگر مکانیزم بیش از اندازه به بازخورد منفی حساسیت نشان دهد، مکانیزم بیش از حد نیاز اصلاح می شود. به جای حرکت به سوی هدف ، حرکت زیگزاگی اش شدت می گیرد و گاه حرکت به جلو به کلی متوقف می شود. مکانیزم درون ما هم به همین صورت کار می کند. بازخوردهای منفی برای اصلاح مسیر حرکت یا برای هدایت ما در جهت رسیدن به هدف مورد استفاده قرار می گیرند.

بازخورد منفی بیش از اندازه نامطلوب است

بازخورد منفی در واقع همیشه می گوید: «این کار را نکنید، تغییرش دهید، کار دیگری بکنید.» هدف آن اصلاح واکنش یا تغییر درجۀ حرکت به سمت جلوست. هدف توقف عملیات نیست. بازخورد منفی فرمان « کاری نکنید» نمی دهد، بلکه می گوید: « کاری که می کنید اشتباه است.» اما نمی گوید « هرکاری که بکنید اشتباه است.» با این حال ، اگر بازخورد منفی بیش از اندازه باشد و یا اگر مکانیزم خود ما نسبت به بازخورد منفی حساسیت بیش از اندازه نشان دهد، نتیجه آن اصلاح واکنش نیست و واکنش را به کلی متوقف می کند. وقتی نسبت به یک بازخورد منفی یا یک انتقاد، واکنش بیش از اندازه نشان می دهیم، احتمالاً نتیجه می گیریم که نه تنها اشتباه می رویم، بلکه به جلو رفتن اشتباه است.

حتما بخوانید :   زبان بدن و نشانه های غیر کلامی اعتماد به نفس

جنگل بان یا شکارچی برای اینکه اتومبیلش را گم نکند، جایی را نشان می کند، درخت بلندی را در نزدیکی اتومبیلش در نظر می گیرد که از فاصله چند کیلومتری هم قابل رویت باشد. وقتی می خواهد به سراغ اتومبیلش برگردد، دنبال همان درخت (یا هدف) می گردد، آن را می یابد و به سویش قدم برمی دارد. گاهی درخت را گم می کند، با اینحال به تشخیص خود بسوی هدف می رود. هرگاه درخت را می بیند مسیر حرکتش را با آن می سنجد. اگر احساس کرد که مسیر حرکتش مثلاً 15 درجه به سمت چپ درخت منحرف شده، متوجه راه اشتباه می شود، بلافاصله اقدام اصلاحی می کند و مستقیماً به سوی درخت می رود. اما هرگز نتیجه گیری نمی کند که راه رفتن کاری اشتباهی است. با این حال، خیلی از ما به اشتباه نتیجه گیری نادرست می کنیم. وقتی می بینیم که طرز بیان و ابزار وجودمان درست نیست نتیجه می گیریم که : «اصولاً ابزار وجود اشتباه است» و اینکه «موفقیت کجا و ما کجا؟».

فراموش نکنید که بازخورد منفی بیش از اندازه مانع واکنش مناسب شده و ممکن است که آن را به کلی متوقف نماید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *