علم چگونه ساختار موفقیت را توجیه می کند؟

علم چگونه ساختار موفقیت را توجیه می کند؟

توضیح علمی احساس موفقیت

علم امروز بینش جدیدی در زمینه عمل احساس برنده بودن و موفقیت ایجاد می‌کند. مکانیزم‌های الکترونیکی با استفاده از داده‌های اطلاعاتی ذخیره شده – چیزی که با حافظه انسانی قابل مقایسه است- می‌توانند با به‌خاطر آوردن اعمال موفقیت‌ آمیز، آنها را تکرار کنند. یادگیری یک مهارت بیشتر از طریق روش آزمایش و خطا صورت می‌پذیرد، تمرین آنقدر ادامه می‌یابد که انجام حرکات صحیح یا موفق چند بار تکرار گردد تا به حافظه سپرده شود.

توضیح علمی احساس موفقیت

توضیح علمی احساس موفقیت

دانشمندان، وسیله‌ای ساخته‌اند و نامش را موش الکترونیک گذاشته‌اند که می‌تواند راه خود را در یک لانه پر پیچ و خم پیدا کند. موش بار اول اشتباهات زیادی مرتکب می‌شود. بطور دائم به دیواره‌ها و موانع موجود برخورد می‌کند. با هر برخورد 90 درجه می‌چرخد و حرکت را تکرار می‌کند. اگر دوباره به دیواره دیگری برخورد کند چرخش دیگری انجام می‌دهد و دوباره جلو می‌رود. بالاخره، بعد از اشتباهات متعدد، بعد از بارها متوقف شدن و چرخیدن، راه را پیدا می‌کند. اما موش الکترونیک تنها چرخش‌های موفقیت‌ آمیز را به‌ خاطر می‌سپارد. در آزمایش بعدی، موش خیلی راحت راهش را می‌یابد و به سوی هدف می‌رود.

هدف تمرین، تکرار آزمایش‌ها، اصلاح پیوسته اشتباهات تا زمانی است که حرکت موفق صورت می‌گیرد. وقتی تصویر عمل موفقی ایجاد می‌شود، سرتاسر تصویر آن عمل، از آغاز تا به آخر، نه تنها در حافظه هوشیار ثبت می‌شود، بلکه تمامی بخش‌ های اعصاب و بافت‌های بدن هم از آن اطلاع پیدا می‌کنند.

مغز، شکست و موفقیت را ثبت می‌کند

دکتر جان سی اکلز و سرجان سرینگتون متخصصین مغز، معتقدند که کورتکس مغز انسان از حدود ده میلیارد سلول عصبی تشکیل می‌شود. این سلول‌های عصبی خود از رشته‌های متعددی ساخته شده که میان رشته‌های اعصاب یک شبکه سیم‌کشی بسیار پیچیده‌ای ایجاد می‌کند. وقتی فکر می‌کنیم، چیزی را به‌خاطر می‌آوریم و یا تصوری می‌کنیم این سلول‌های عصبی جریانی از الکتریسته را آزاد می‌کند که قابل اندازه‌گیری است.

حتما بخوانید :   درک درست قانون جذب ، کلید جذب آرزوها!

وقتی چیزی را یاد می‌گیریم یا تجربه‌ای می‌کنیم، تجمعی از نرون‌ها به‌صورت زنجیره در بافت مغز ایجاد می‌شود. این نقش بیشتر شبیه یک شبکه الکترونیکی است، در واقع اتصالات الکتریکی و ترتیب میان انواع سلول‌های عصبی تقریباً شبیه تصویری مغناطیسی است که روی نوار ثبت شده‌ است. در نتیجه هر سلول عصبی ممکن است در آن واحد بخشی از تجمع های متفاوت باشد و بدین‌ صورت ظرفیت یادگیری و به حافظه سپردن مغز انسان نامحدود می‌شود. این تصاویر برای استفاده آینده در بافت مغز ذخیره شده، با یادآوری تجربه گذشته مجدداً فعال می‌شوند.

مغز، شکست و موفقیت را ثبت می‌کند

مغز، شکست و موفقیت را ثبت می‌کند

دکتر اکلیز می‌گوید: « اتصال‌های میان سلول‌های بخش خاکستری مغز، فوق‌العاده زیاد است. به‌ قدری جامع و پیچیده‌ است که می‌توان همه کورتکس را در قالب یک واحد عظیم فعالیت به حساب آورد. اگر بخواهیم مغز را ماشینی بنامیم، در این صورت باید بگوئیم که پیچیده‌ترین ماشین موجود دنیاست. با هیچ ماشین ساخته دست انسان و هیچ کامپیوتری قابل مقایسه نیست. خلاصه آنکه به تائید علم، برای هر عمل موفقیت‌ آمیز گذشته، تصویر عملی ثبت شده‌ای در مغز انسان وجود دارد و اگر بتوانید به‌ نحوی این انگاره‌های عملی را زنده کنید، وظیفه‌ اش را ناخودآگاه و به‌ طور طبیعی انجام می‌دهد.

وقتی تصاویر و نقش های پیروزی های گذشته را دوباره فعال می‌کنید، احساس برنده بودن را هم که برای آن لازم است مجدداً به جریان می‌اندازید. وقتی طعم احساس برنده بودن را دوباره چشیدید، تمامی اعمال برنده شدن لازم برای آن را انجام می‌دهید.

تصاویر موفقیت را در بخش خاکستری مغز ایجاد کنید

مدت ها پیش الیوت رئیس دانشگاه هاروارد، درباره آنچه او آن‌ را «عادت موفقیت می‌نامد» سخنرانی کرد. به اعتقاد الیوت، علت عدم موفقیت بسیاری از دانش‌ آموزان مدارس ابتدایی این است که از همان شروع درس خواندن به آنها تکالیفی که بتوانند آن را با موفقیت انجام دهند داده نشده‌ است. در نتیجه این دانش‌ آموزان هرگز فرصت ایجاد «فضای موفقیت» و یا آنچه ما آن‌ را « احساس برنده بودن» می‌نمایم پیدا نکرده‌اند. به اعتقاد دکتر الیوت، دانش‌آموزی که در آغاز دوران تحصیلی موفقیت را تجربه نمی‌کند امکان پرورش «عادت موفقیت» را پیدا نمی‌کند.

حتما بخوانید :   چرا ثروتنمدان با افراد مثبت و موفق در ارتباطند؟

به عبارت دیگر، این دسته از دانش‌ آموزان اعتماد به نفس لازم را برای قبول مسئولیت پیدا نمی‌کنند. الیوت اصرار داشت که آموزگاران در سال‌های نخست تحصیل آن‌ قدر تکلیف بدهند که دانش آموزان موفقیت را تجربه کنند. تکالیف منزل باید کاملاً در محدوده توانایی دانش‌ آموزان باشد، باید به اندازه‌ای باشد که در دانش‌آموز انگیزه و علاقه به درس خواندن را به وجود آورد. به اعتقاد او، این موفقیت‌ های کوچک به دانش‌ آموز « احساس موفقیت» می‌دهد که برای آینده او بسیار ارزشمند است.

با رعایت توصیه‌ های دکتر الیوت به آموزگاران می‌توانیم عادت پیروزی را در خود به‌ وجود آوریم. می‌توانیم در سلول‌های خاکستری مغز، تصاویر و احساسات موفقیت را در هر زمان و هر سنی ایجاد کنیم. اگر به شکست و ناکامی عادت کنیم به احتمال زیاد « احساسات شکست» را در ذهن خود می‌ پرورانیم و این احساس بر هر مسئولیت جدیدی که تقبل می‌کنیم سایه می‌اندازد. اما اگر برنامه‌ها را چنان بریزیم که امکان موفقیت در موارد جزئی را پیدا کنیم می‌توانیم فضای موفقیت را در خود به وجود آوریم و همین فضا است که اسباب موفقیت در کارهای بزرگ‌تر را فراهم می‌کند. تدریجاً مسئولیت‌های دشوارتری را تقبل می‌کنیم و پس از آنکه در آنها موفق شدیم می‌توانیم کارهای از آن دشوارتر را بپذیریم. در واقع، موفقیت، تولید موفقیت می‌کند و می‌توان گفت که :

«هیچ چیز به اندازه موفقیت ، موجب موفقیت نیست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *