گروه مشاورین خود باور

w w w . k h o d b a v a r . c o m

کسب ثروت

راز موفقیت

مقالات رایگان

عضویت در خبرنامه

اگر میخواهید از آخرین خبر ها و مقالات و محصولات ما با خبر شوید میتوانید در خبرنامه ما عضو شوید ایمیل شما برای ما محفوظ میباشد

Please wait...

Thank you for signing up!

محصولات خود باور آرشیو محصولات

  • ژرف بین و ژرف اندیش (رایگان)

    ژرف بین و ژرف اندیش باشیم : ژرف به معنای عمیق، گود، دور و دراز است و ژرف بین کسی است که در امور زندگی تعمق می کند و به علل، عوامل، آثار و نتایج پدیده ها حساسیت دارد. ژرف بینی نوعی قابلیت و مهارت برای یافتن ...

    خرید این محصول

ترموستات روانی و کمک به آرامش انسان
بازدید : 82

ترموستات روان برای آرامش

بدن انسان مجهز به ترموستات و یا به‌عبارت دیگر مکانیزمی است که حرارت داخلی بدن را در حد ۳۷ درجه سانتی‌گراد ثابت نگه می‌دارد. حرارت محیط چه به صفر برسد و چه از شدت گرما آتش ببارد، حرارت بدن انسان ثابت می‌ماند. ازآن جهت کارش را می‌کند که تحت تأثیر درجه حرارت بیرون قرار نمی‌گیرد. هوا، چه سرد و چه گرم، رویش اثر نمی‌گذارد. انسان درعین حال مجهز به ترموستات روانی برای آرامش هم هست که علیرغم هوای احساسی محیط، تعادل احساسی او را برقرار می‌کند. اما بسیاری از مردم به صرف اینکه از وجود این ترموستات بی‌خبرند، از آن استفاده نمی‌کنند. نمی‌دانند که چنین کاری عملی است و نمی‌فهمند که مجبور نیستند تحت تأثیر هوای احساسی محیط قرار گیرند. با این حال، ترموستات روان، به قدر ترموستات جسم، برای سلامت و آرامش انسان لازم است. با تمرین روش‌های پیشنهاد شده دراین مطلب، از ترموستات روان خویش استفاده کنید.

بی خوابی ، تند خویی و عدم آرامش

خیلی ها ناراحتی را حتی به رختخواب هم می برند در حالی که رختخواب محل استراحت و آرامش است. در بستر دراز کشیده اند اما هنوز ذهنشان درگیر مسائل است. در تمام مدت روز به انواع سازمان بندی های احساسی احتیاج داریم. برای صحبت با مقام مافوق به یک سازمان ذهنی و موقع صحبت با مشتری ها و ارباب رجوع ها به سازمان ذهنی دیگری نیاز است. اگر هم اکنون با یک مشتری صحبت کرده اید و از برخورد بد او ناراحت هستید، بهتر است بلافاصله با مشتری بعدی صحبت نکنید، در غیر اینصورت صورت احساسات ذهنی مربوط به گفتگو با مشتری اولی به فضای صحبت با مشتری دوم هم کشیده می شود.

ترموستات روان برای آرامش

ترموستات روان برای آرامش

یکی از شرکت های بزرگ متوجه شد که یکی از سرپرستان ارشد شرکت، بطور ناخواسته با لحنی تند و عصبی و شتاب زده به تلفنی جواب می دهد. شاید درگیر یک کنفرانس پر دردسر بوده، شاید هم به هر دلیل از دست کسی یا چیزی عصبانی شده، اما علتش هر چه هم باشد، لحن تند و عصبی صدای او روی مخاطب اثر بدی می گذارد. شرکت بخش نامه ای صادر کرد که براساس آن کلیه مقامات ارشد هنگام شنیدن صدای زنگ تلفن باید پنج ثانیه صبر می کردند، لبخند می زدند و بعد گوشی را بر می داشتند.

انتقال احساس حادثه آفرین است

شرکتهای بیمه و سایر شرکت هایی که درباره علل حوادث تحقیق می کنند به این نتیجه رسیده اند که انتقال احساس بر میزان حوادث رانندگی می افزاید. اگر راننده درست قبل از رانندگی با زن یا رئیسش دعوا کرده باشد، اگر قبل از رانندگی طعم تلخ شکستی را چشیده باشد، اگر قبل از رانندگی عصبانی شده باشد، احتمال تصادف کردنش بسیار بیشتر خواهد شد. علتش این است که طرز تلقی و احساسات نامناسبی را به زمان رانندگی انتقال می دهد. در اصل از سایر راننده ها عصبانی نیست. حالش تقریباً شبیه کسی است که صبح از رویایی بیدار می شود که در آن عصبانیت شدیدی را تجربه کرده است. خودش هم می  داند که خواب می دیده و با این حال عصبانیتش به زمان بیداری می کشد.

ترس و آرامش هم به همین شکل منتقل می شوند

اما از همه اینها مهمتر این است که دوستی، عشق، آرامش، صفا و صمیمیت هم منتقل می شود. همانطور که قبلاً هم گفتیم، در حالت آرامش، یا ریلکس کامل، داشتن احساس ترس، اضطراب یا عصبانیت غیر ممکن است. بدینصورت پناه بردن به اتاق ساکت ذهن، (مقاله “یک تکنیک قدرتمند برای دستیابی به آرامش” را ببینید) مکانیزم پاک کننده ایده آلی برای احساسات و روحیه ها به شمار می آید. احساسات کهنه بخار و ناپدید می شوند. در عین حال آرامش، صلح و صفا و احساس خوشی را تجربه می کنید و این احساس به فعالیتهای بعدی شما منتقل می شود. به عبارت دیگر، وقت خوش استراحت در اتاق ساکت و آرام ذهن، ماشین روان را پاک و تمیز می کند و برگ تمیز و تازه ای برای حوادث بعدی تدارک می بیند. من، قبل و بعد از هر عمل جراحی استراحت در اتاق ساکت ذهن را تمرین می کنم. جراحی مستلزم تمرکز، آرامش، و تسلط بر اعصاب است. انتقال احساس شتاب  زدگی، عصبانیت و یا نگرانی های شخصی به هنگام جراحی مصیبت بار می شود. به همین دلیل چند دقیقه ای قبل از جراحی به اتاق ساکت ذهنم پناه می برم و در آن لحظاتی را به حال آرامش تمام می گذرانم. از سوی دیگر، تمرکز، دقت و مراقبت شدید مورد نیاز جراحی برای مواقع عادی لازم نیست. به درد اتاق عیادت بیمار و یا ورزش نمی خورد. بنابراین به مجرد ترک اتاق عمل، چند دقیقه ای به اتاق ساکتم مراجعت می کنم تا برای برنامه های بعدی آماده شوم.

حتما بخوانید :   تاثیر زبان بدن بر اداره کردن و نتیجه جلسات

چترهای روان را باز کنید

فراموش نکنید که آرامش خیال، ناراحتی، اعصاب آرام، دلهره و نگرانی و هر احساس مشابه دیگر، ارتباطی با محرک بیرونی ندارد. ارتباط هر چه هست به واکنش و حساسیت خود شما بستگی دارد. بخاطر واکنش خود احساس ترس، نگرانی و عدم امنیت می کنید. اگر به حوادث دور و بر توجه نکنید، اگر از خود حساسیت نشان ندهید، هرگز ناراحتی را لمس نخواهید کرد. چون موج شکنی باشید که ضربات بی امان امواج را تحمل می کند و استوار برجای خویش می ماند.

ترموستات روانی و کمک به آرامش انسان

ترموستات روانی و کمک به آرامش انسان

توجه داشته باشید که در اصل بازیگر شما هستید. کسی که باید عمل کند شمایید. انسان موجود عمل کننده است. بی آنکه دست ما باشد نسبت به حوادث و وقایع محیط واکنش نشان می دهیم. ما آن کشتی نیستیم که هدایتش را به جهت وزش باد سپرده است. انسان موجود هدف جوست و لازمه هدف آفرینی عمل است. هدف هایمان را خود تعیین می کنیم، برنامه رسیدن به مقصود را خودمان تدارک می بینیم آنگاه در مضمون این ساخت هدف جویی است که واکنش و حساسیت مناسب نشان می دهیم و آن هم به این خاطر که در جهت نیل به اهداف خود قدمی فراتر گذاریم . اگر حساسیت و واکنشی که نشان می دهیم ما را به هدف نزدیک نکند اصلاً به وجودش احتیاج نیست و اگر واکنشی ما را از مسیر دور کند و به ضرر ما تمام شود، در این صورت بهترین واکنش، همان واکنش نشان ندادن است.

تعادل احساس

تقریباً در تمامی حالات هدف جویی ، رسیدن به ثبات درونی خود هدف مهمی است. بازخوردهای منفی در واقع هشداری هستند که از مسیر منحرف شده ایم. باید نسبت به این هشدارها حساسیت نشان دهیم. از مسیر انحرافی خارج شویم و پیش برویم . اما در عین حال باید کشتی وجود را روان و متوازن نگهداریم. کشتی وجودمان باید راهش را برود و تحت تأثیر امواج خروشان و حتی طوفان سهمگین از حرکت باز نماند. به قول پرسکات کلی : « در معرض تغییرات محیطی باید مقاوم و با همان روحیۀ قبلی ایستادگی کرد.»

بی اعتنایی به حوادث، پیرامونی، تدبیری ذهنی است که تعادل درون انسان را حفظ می کند. مانعی است که تحت تأثیر هر موج و هر تغییر جزیی محیطی، تعادلمان را از دست ندهیم و از خط خارج نشویم.

به جنگ با توهم پایان دهید

از جمله حساسیت های بی مورد یکی هم این عادت ناشایست است که در ذهن و احساس نسبت به چیزهایی واکنش نشان می دهیم که وجود خارجی ندارد، بسیاری از ما که از واکنش نسبت به محرک‌های کم اهمیت بیروین ارضاء نمی‌شویم، درخیال موجوداتی توهمی می‌سازیم و همه حساسیت‌ هایمان را سر آن خالی می‌کنیم. به ناراحتی‌ها و نکات منفی که به‌واقع در محیط وجود دارد، نکات منفی و ناراحتی‌های معلول توهم خود را هم اضافه می‌کنیم:« نکند این اتفاق بیفتند، اگر این‌طور شد چه خواهم کرد؟» بی‌جهت و درخیال نگران حوادث احتمالی می‌شویم وبعد، نسبت به این تصاویر منفی چنان حساسیت نشان می‌دهیم که انگار واقعی هستند.

حتما بخوانید :   مدیتیشن چیست؟

فراموش نکنید که دستگاه عصبی انسان تفاوت میان تجربه حقیقی و چیزی که صرفاً معلول توهم و خیال است تمیز نمی‌دهد. دربرخورد با مسائل غیرواقعی کاری نکردن بهترین واکنش است دربرخورد با این مزاحم هم بهترین کار«کاری نکردن» و بی‌اعتنایی است. خیلی ساده، هیچ واکنشی نشان ندهید. تا جایی که به احساسات شما مربوط می‌شود، واکنش مناسب نسبت به تصاویر نگرانی، نادیده گرفتن آنها است. احساسات خود را متوجه لحظه حال کنید. محیط را تحلیل کنید از واقعیت‌اش مطمئن شوید و تنها نسبت به آنها حساسیت نشان دهید. برای این کار باید تنها به حوادث جاری توجه کنید. واکنش خود به خود درست می‌شود. این‌طوری فرصتی برای فکر کردن درباره توهمات برایتان باقی نمی‌ماند.

کمک‌های اولیه برای آرامش

به این نکات توجه کنید: اختلال درونی و یا ضد آرامش، همیشه به خاطر حساسیت بیش از اندازه است. علتش این است که صدای آژیر واکنش خود را خیلی بلند کرده‌اید. وقتی حساسیت نشان ندادن را تمرین کردید، آرامشی درونی و یا به عبارتی پرده‌ای روانی میان خود و محرک مزاحم ایجاد می‌کنید. عادات کهنه حساسیت بیش از اندازه درمان شدنی است. می‌توانید بازتاب‌های شرطی شده کهنه را در وجود خود خاموش کنید. کافی است به تعویق انداختن واکنش خودکار و بدون منطقی که عادتتان شده را تمرین کنید.

کمک‌های اولیه برای آرامش

کمک‌های اولیه برای آرامش

به حالت ریلکس در آمدن آرام‌ بخش طبیعی است. برای رسیدن به این موقعیت کافی‌ است حساسیت بیجا را کنار بگذارید، با تمرینات روزانه، آرامش جسمی را تجربه کنید و چون نوبت عمل رسید و خواستید که در جریان فعالیت‌های روزانه حساسیت نشان ندهید، یاد لحظات تمرین ریلکسیشن بیفتید و سعی کنید که به همان حال فرو روید. از روش اتاق خلوت ذهن، (مقاله “یک تکنیک قدرتمند برای دستیابی به آرامش” را ببینید) به‌عنوان یک آرام بخش روزانه برای کاهش حساسیت و برای پاک کردن مکانیزم احساس از انتقال احساسات نامناسب به موقعیت جدید استفاده کنید. دست از تصاویر دهنی کشنده بکشید. به جنگ توهم نروید. تنها نسبت به واقعیت‌های روزانه با به یاد آوردن این تصویر ذهنی، آرامش آن را منتقل کنید. هروقت از روی وسوسه خواستید نسبت به زنگ نگرانی و هول و هراس واکنش نشان دهید، به خود بگوئید « به من چه که تلفن زنگ می‌زند، بگذار که بزند.» بعد حساسیت نشان ندادن را در موقعیت‌های مختلف تمرین کنید. در خیالتان مجسم کنید که آرام نشسسته‌اید و تماشا می‌کنید. همکارتان سر دعوا دارد. اوقات تلخی می‌کند، اما شما واکنشی نشان نمی‌دهید. روز پر مشغله‌ای را در خیال مجسم کنید و ببینید که علیرغم فشار شدید کار، وظایفتان را در کمال آرامش و بدون هیچ‌گونه شتاب و عجله، یکی یکی انجام می‌دهید. همین صحنه را در معرض انواع زنگ‌های فشار و عجله‌ای که در محیط زندگی‌تان وجود دارد تکرار و تمرین کنید. خود را در انواع موقعیت‌هایی که سابقاً اسباب ناراحتی شما را فراهم کرده ببینید و این بار بی اعتناء به اسباب ناراحتی و صرفاً با نشان ندادن حساسیت، آرامش را تمرین کنید.

ارسال نظرو پرسش و پاسخ در مورد این مطلب