5 تمرین عملی برای شکستن موانع روحی

5 تمرین عملی برای درمان موانع روحی

میان سلامتی و بیماری روحی فاصله ای نیست

مسئله اینجاست که رعایت اعتدال لازم است. وقتی گرمای بدن بیش از اندازه بالا می رود، پزشک برای کاهش حرارت می کوشد، و وقتی درجۀ حرارت بدن از حد مشخصی پائین تر می رود باید دستوری برای بالا رفتن حرارت بدن تجویز کند. وقتی کسی نمی تواند به قدر کافی بخوابد، داروی خواب تجویز می شود و اگر بیش از اندازه بخوابد باید داروهای تحریک کننده مصرف نماید و غیره. مسئله این نیست که درجۀ حرارت زیاد بهتر است یا کم . مسئله بهتر بودن پرخوابی و کم خوابی نیست. راه درمان قدم بلند برداشتن در جهت مخالف است. هدف ما رسیدن به شخصیت خلاق و شایسته است. راه رسیدن به هدف رعایت اعتدال است نه منع و نهی بیش از اندازه زیاد و نه بیش از اندازه کم. وقتی با موانع روحی زیاد روبرو هستیم با تمرین منع نکردن از شدتش می کاهیم.

از کجا بدانیم که به منع و نهی احتیاجی نداریم

با توجه به نکات زیر می فهمید که آیا گرفتار موانع روحی بیش از اندازه زیاد یا بیش از اندازه کم هستید.

  • اگر در اثر اعتماد به نفس بیش از اندازه، اغلب به دردسر می افتید
  • اگر عادتاً و بدون دلیل برای خود گرفتاری درست می کنید
  • اگر قبل از بررسی و پرس و جو دست به عمل می زنید
  • اگر هرگز اشتباهاتتان را نمی پذیرید
  • اگر پرحرفی می کنید و هنگام صحبت به صدای بلند داد می زنید

احتمالاً باید منع را در خود تقویت کنید. باید قبل از عمل به نتایج کار بیندیشید، به برنامه ریزی دقیق تر احتیاج دارید. اما حال و روز اکثریت عظیم مردم غیر از این است. اگر آدم محجوبی هستید و در حضور اشخاص غریبه احساس غریبی می کنید، اگر در مجالس، مهمانی ها و جمع ها خودتان نیستید، اگر دستپاچه می شوید و اگر همیشه نگرانید و در هر زمینه ای سختگیری می کنید، اگر نگرانید مبادا عمل خلافی از شما سربزند، اگر نشانه های ناراحتی های اعصاب در شما مشهود است، مثلاً مژه می زنید، یا صورتتان پرش می کند و نمی توانید به راحتی بخوابید، اگر در گردهم آئی های اجتماعی احساس ناراحتی می کنید، اگر آدم عقب نشینی هستید و همیشه صندلیهای ردیف های آخر را اشغال می کنید، بدانید که اینها همه نشانه های موانع روحی بیش از اندازه است بیش از اندازه مته به خشخاش می گذارید، در هر کاری دقت بیش از حد می کنید، بیش از حد نگران برنامه ریزی هستید شما به نصیحت سینت پال احتیاج دارید که به جمعی می گفت:«در هیچ کاری دقت نکنید.»

میان سلامتی و بیماری روحی فاصله ای نیست

میان سلامتی و بیماری روحی فاصله ای نیست

تمرینات عملی برای رفع موانع روحی:

  1. از قبل نگران صحبت نباشید. دهانتان را باز کنید و حرف بزنید. ضمن صحبت می توانید اشکالات را برطرف کنید.
  2. از برنامه ریزی دست بکشید. فکر فردا نباشید. این همه به نتیجه کار فکر نکنید بروید و کار را انجام دهید و ضمن عمل خود را اصلاح نمائید. حتماً می گویید که خیلی تند می روم، اما اینطور نیست. واقعیت این است که همۀ مکانیزم ها باید اینطور کار کنند. موشکی که بسوی هدف پرتاپ می شود، از قبل دربارۀ همه اشتباهاتش فکر نمی کند از قبل به فکر اصلاح مسیر نمی افتد. ابتدا باید بسوی هدف پرتاب شود و بعد، اشتباهات احتمالی را تصحیح نماید.
    ای ان وایت هد می گفت: “نمی توان اول فکر و بعد عمل کرد. انسان از بدو تولد، از همان آغاز زندگی ابتدا عمل می کند و بعد از تفکر برای هدایت عمل استفاده میکند.”
  3. انتقاد از خود را کنار بگذارید. این همه به خود سرکوفت نزنید. انسان منع شده همواره در عذاب انتقاد از خودش می سوزد. بعد از هر عمل، ولو ساده با دلواپسی می پرسد: « نمی دانم باید این کار را می کردم یا نه» بعد از آنکه کلی جرات به خرج داد و حرفی زد، بلافاصله با خودش می گوید:« شاید بهتر بود این حرف را نمی زدم. نکند فلانی حرفم را بد برداشت کند.» اینقدر خودتان را ناراحت نکنید. باز خورد مفید و سودمند بطور ناخودآگاه، خودبخود و خودکار وظیفه اش را انجام می دهد. انتقاد از خود، تحلیل رفتار و خویشتن نگری، البته خوب و مفید است، به شرط آنکه بطور دائم ذهنتان را اشغال نکند. در غیر اینصورت اگر در تمام لحظات زندگی گرفتار آن باشید، فایده ای ندارد. خویشتن نگری بیش از حد بی مورد است. با عزمی جزم، خودتان را از شرش خلاص کنید.
  4. عادت کنید که از حد معمول کمی بلندتر صحبت کنید. گرفتاران موانع روحی اغلب آهسته صحبت می کنند. صدای خود را بالا ببرید. لازم نیست که سر مردم داد بکشید و با آنها با عصبانیت صحبت کنید. فقط کمی صدایتان را از حد معمول بالاتر ببرید. صدای بلند بخودی خود موانع روحی را برطرف می کند و در نتیجه تمامی نیروی موجود در انسان و از جمله آن مقدار نیرویی که به خاطر موانع روحی در بند شده آزاد می شود.
  5. محبت خود را نشان دهید. کسی که با موانع روحی دست به گریبان است از ابزار احساسات خوب هم مثل احساسات بد نگرانی دارد. اگر ابزار عشق کند می ترسد که احساساتی شناخته شود و اگر دوستی اش را ابراز کند می ترسد که به چاپلوسی متهم گردد اگر از کسی تعریف کند می ترسد به ساده اندیشی و چاپلوسی متهم شود. خود را از شر این بازخوردهای منفی نجات دهید. فراموششان کنید دست کم روزانه از سه نفر تعریف کنید. اگر از طرز لباس پوشیدن، صحبت کردن، یا عمل کسی خوشتان آمد. بگذارید نظر شما را بداند. با صراحت نظرتان را بگوئید. بگوئید که : «فلانی از این لباست خوشم می آید»،«چه کلاه قشنگی داری» و یا «این ثابت می کند که تو آدم خوش سلیقه ای هستی» اگر ازدواج کرده اید، دست کم روزی دوبار به همسرتان ابراز عشق کنید.
حتما بخوانید :   ترس کافی است!

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *