زبان بدن و ارتباط غیر کلامی در نوزادان و کودکان یک تا دو سال چگونه است؟

زبان بدن و ارتباط غیر کلامی در نوزادان و کودکان یک تا دو سال چگونه است؟

زبان بدن و ارتباط غیر کلامی در نوزادان و کودکان یک تا دو سال

نوزادان و کودکان یکی دو ساله از قبل طوری برنامه ریزی شده اند که به زبان بدن مخصوصاً حالات چهره واکنش نشان می دهند. آنها به سرعت می آموزند که چهره شاد و خندان والدین خود را تشخیص دهند و به شدت تلاش می کنند تا جواب لبخند آنان را بدهند. نوزادان از زبان بدن مخصوص به خودشان برای ارتباط با والدین استفاده می کنند. مثلاً زمانی که گرسنه اند عمل مکیدن را با لب هایشان انجام می دهند یا زمانی که گاز شکمشان باعث دل درد می شود پاهایشان را جمع می کنند. والدین پس از دریافت این پیام ها، نیازهای نوزادشان را برطرف می کنند.

زبان بدن و ارتباط غیر کلامی در نوزادان و کودکان یک تا دو سال

زبان بدن و ارتباط غیر کلامی در نوزادان و کودکان یک تا دو سال

همان طور که کودکان رشد می کنند و خزیدن به اطراف را می آموزند استفاده و فهم آنها از زبان بدن هم بیشتر می شود. مثلاً زمانی که کودک به وسایل شکستنی یا چیزهایی که والدین او را از آن منع کرده اند مانند گلدان نزدیک می شود، والدین با جدیت به او می گویند نه! و برای تأکید بیشتر صورتشان را جمع می کنند تا مخالفتشان را نشان دهند و سرشان را به طرفین تکان می دهند تا به او بفهمانند که نباید به آن گلدان نزدیک شود. کودکان همچنین زمانی که مطمئن نیستند آیا مجاز به انجام عملی هستند یا خیر، توسط زبان بدنشان با والدین خود هماهنگ می شوند. همان گلدان را روی میز عسلی قرار دهید، بچه ممکن است به گلدان نزدیک و نزدیک تر شود و هر چند لحظه به سوی والدینش برگردد تا ببیند آیا آنها از این کارش راضی هستند یا خیر. ممکن است دست خود را دراز کند تا به گلدان دست بزند در این حالت دوباره برای دریافت علامتی که نشان می دهد آیا مجاز به آن کار است یا نه به والدین نگاه می کند.

حتما بخوانید :   3 نکته برای جلوگیری از احساس ناراحتی

زبان بدن والدین بخشی از آموزش کودک برای خوردن غذاست. والدین مقداری از غذای کودک را درون قاشق قرار می دهند و همچنان که قاشق را به دهان کودک نزدیک می کنند دهان خودشان را هم باز می کنند. دهان باز والدین یک علامت غیرکلامی است که کودک را تشویق به تقلید از این رفتار می کند. زمانی که غذا درون دهان کودک جای می گیرد والدین ممکن است عمل جویدن و قورت دادن را وانمود کنند تا کودک به تقلید از آنها تشویق شود. همچنین روش دیگری که والدین می توانند از آن استفاده کنند این است که مقداری از غذای کودک را درون دهان خود بگذارند و اگرچه ممکن است طعم خوبی هم نداشته باشد اما با خوشحالی لبخند بزنند تا کودک را به غذا خوردن تشویق کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *