ترس کافی است!

روانشناسی مثبت

ترس و زندگی پیش‌بینی ناپذیر

زندگی کردن در موقعیت‌های پیش‌بینی ناپذیر، گاه سبب بروز احساساتی از قبیل نگرانی و ترس می‌شود؛ اما به عقیده روان‌شناسان، رو‌به‌رو شدن با چنین شرایطی و چیره شدن بر آن‌ها، دارای نکاتی مثبت است که باعث پیشرفت و موفقیت ما در زمان های سختی می‌شود.

بسیاری از ما، پیروز شدن در برابر تردید‌ها و دشواری‌ها را غیرممکن می‌دانیم؛ زیرا دنیای محکم ما گاه یک باره چنان متزلزل می‌شود که حس می‌کنیم کسی در حال سنگ انداختن جلوی پای ماست!

در این حالت احساس تردید و غربت می‌کنیم و در نهایت هم به روحیه‌ای محافظه کارانه بسنده می‌کنیم؛ از آزمایش و تجربه کردن دست می‌کشیم و دیگر به فرزندانمان اجازه نمی‌دهیم که ریسک کرده و با شرایط جدید روبه رو شوند. بدین ترتیب، کم کم فرصت‌ها را از دست می‌دهیم و فقط به دنبال تضمین و گارانتی می‌رویم؛ در حقیقت دیگر حوصله ریسک کردن را نخواهیم داشت!

به عقیده روان‌شناسان دربرگرفتن و پذیرفتن تردید‌ها باعث رشد اعتماد به نفس ما می‌شود؛ اما فرار کردن از تردید‌ها باعث ایجاد بی‌اعتمادی به خود و در نهایت ترس و نگرانی بیشتر خواهد‌شد؛ بنابراین هرچه شرایط ناخوشایند واقعی را بیشتر بپذیریم، کمتر دچار نگرانی می‌شویم.

در واکنش به هر خبر و تیتری، عده ای از انسان‌ها کورکورانه دستپاچه میشوند و احساس می‌کنند بدون هیچ قدرتی در محاصره فشار‌ها و ضربه‌ها قرار گرفته‌اند در نتیجه احساس درماندگی می‌کنند؛ اما در مقابل، بسیاری از افراد در قبال نگرانی‌های موجود در جهان بی‌اعتنا هستند.

در این میان، اتفاقاتی عظیم، در حیطه احساسی ما به وجود می‌آید که گاه ما را تا حد داشتن احساسی بچه گانه به عقب می‌کشد در این حالت، شبیه کودکی می‌شویم که شاید مادرش او را تنها بگذارد و دیگر نتواند به وی تکیه کند. در حقیقت، آن‌چه تجربه می‌کنیم چیزی نیست به جز احساس دلتنگی و به حال خود رها شدن! و این اصل ماجراست.

حتما بخوانید :   انتخاب مکان مناسب برای برنامه ریزی ذهن نیمه هوشیار

هر فرد ساختار‌های اقتصادی و اجتماعی جامعه خویش را باور داشته و تا حدودی بدان‌ها متکی است؛ اما گاه احساس می‌کند که دیگر حمایت و تامین پیشین را از جامعه دریافت نخواهد کرد. در این حالت، بسیاری از ما ترس ذاتی را تجربه می‌کنیم؛ اما اگر معتقد باشیم دنبا جایی وحشتناک است که حریف آن نخواهیم بود، بی شک راه‌های کم‌تر و محدود‌تری برای بهبود زندگیمان پیدا می‌کنیم.

در چنین اوضاعی، مسئولیت‌پذیری در قبال خود، داشتن آمادگی رویارویی با اتفاقات و اقدام به موقع اهمیت حیاتی پیدا می‌کند.

در برابر وقایع پیش بینی ناپذیر چه کنیم؟

وقایع منفی و ناخوشایند اموری تاثیرگذارند؛ اما این تاثیرات چنان که فکر می‌کنیم طولانی و عمیق نیستند. در واقع، در بیشتر موارد ما با مبالغه درباره شدت اضطراب‌هایمان، تصویری ناخوشایند از آینده را برای خویشتن ترسیم می‌کنیم. شکست در ازدواج یا از دست دادن شغل، انواعی از یورش‌های سنگین بر شادمانی‌های ماست که سبب از بین رفتن امنیت‌های روان‌شناختی‌مان میشوند؛ اما به عقیده روان‌شناسان، حتی فاجعه بار ترین تغییرات زندگی هم کمتر از آنچه گمان می‌کنیم توان مضطرب کردن ما را دارند.

نکته مهم آن است که در دوران تزلزل و تردید احساس تنهایی نکنیم؛ زیرا در مواقع ترس و نگرانی، مردم تمایل دارند با یکدیگر بهتر و متواضعانه‌تر رفتار کنند.

ذهن و روح، هر دو نیازمند درگیری‌های تازه‌ای خارج از محدوده تجربیات روزمره ما هستند. بدین منظور می‌توان راهکارهای نوینی برای اندیشیدن و هم زیستی  و انس ایجاد کرد و آن ها را توسعه داد.

دوست عزیزم، تردید‌ها بذر تغییر خلاقانه را پرورش میدهند؛ زیرا زندگی یکنواخت و بدون تغییر راکد و بی‌حاصل خواهد بود؛ بنابراین با آزمودن چیزهای جدید و مانوس شدن با تغییرات می‌توانیم ذهن و روحمان را گسترده‌تر کنیم.

حتما بخوانید :   چطور زندگی کنیم؟

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *