کاش می‌شد زندگی تکرار داشت

حسرت نخور

جمله معروفی هست که می‌گوید: «شما فقط یک بار زندگی می‌کنید اما اگر خوب زندگی کنید، همان یک بار کافی است.»

پس این‌طور نتیجه می‌گیرم که اگر امروز آرزوی زندگی دوباره داریم، یعنی خوب زندگی نکرده‌ایم!

اگر دوباره زندگی کنیم چه چیزی تغییر می‌کند؟

شما از بین ۲ قرص زیر کدام را انتخاب می کنید؟

  1. قرصی که شما را با تجربه امروز، به ۱۰ سال قبل می‌برد (۱۰ سال جوان‌تر می‌شوید)
  2. قرصی که شما را به ۱۰ سال بعد می برد و یک میلیون دلار دارایی خواهید داشت. (۱۰ سال پیرتر می‌شوید)

انسان -مخصوصا انسان ایرانی- موجودی ناراضی است.

از امروزش ناراضی است اما جالب اینکه همین امروز کاری نمی‌کند تا ۱۰ سال بعد به خودش نگوید؛ کاش می‌شد زندگی تکرار داشت!

ما همواره حسرت گذشته‌ای که از دست رفته را می خوریم و امروز خود را نیز قربانی اشتباهات گذشته می‌کنیم.

و اینگونه است که همواره قربانی هستیم.

با برگشت به گذشته مسائل حل خواهند شد؟

من مطمئن هستم اگر آن روز که آرزو کردم به گذشته برگردم، آرزویم برآورده می‌شد، امروز وضعیت بدتری داشتم.

از دست ندهید :   شرط سلامتی انسان چیست؟

مساله ای که امروز جامعه ما با آن دست به گریبان است، عدم مسئولیت‌پذیری و تنبلی است.

فرهنگی که متاسفانه فیلم راز، قانون جذب و مدرسان قانون جذب نیز در سال‌های اخیر آن را تشدید کرده‌اند.

جوان امروز می‌خواهد چشمانش را ببندد، تجسم کند و آرزویش از آسمان بر سرش بیفتند.

این طرز فکر بسیار خطرناکی است. اصلا قانون دنیا با این رفتار همخوانی ندارد.

در این دنیا تنها کسانی پاداش می‌گیرند که تلاش و از آن مهم‌تر ایستادگی کنند. کسانی که با یک نسیم جا می‌زنند و قافیه را می‌بازند، سزاوار پاداش نیستند. پاداش‌ها به کسانی می‌رسد که در برابر طوفان می‌ایستند.

جریان کشف چیست؟

اجازه بدهید نمونه قابل لمسی را مثال بزنم:

احتمالا برنامه‌های استعداد‌یابی خوانندگی و مشابه آن را دیده‌اید.

این همه انسان با استعداد وجود دارند که توسط این برنامه ها استعدادشان کشف می شود.

سوال این است: چرا این افراد باید توسط شخص یا برنامه‌ای کشف شوند؟ چرا نشسته‌ایم تا دیگران کشفمان کنند؟ حمایتمان کنند؟ کاری کنند؟ …

چند درصد از آن ها به موفقیت میرسند؟ درصد بسیار بسیار کمی با تخمین خوبی می‌توان گفت صفر درصد.

از دست ندهید :   دیگران در مورد من چه فکری میکنند؟

آیا داوران آن مسابقه، در ابتدای کار خود توسط کسی کشف استعداد و حمایت مالی شدند که امروز به آن شهرت و اعتبار رسیده‌اند؟ یا با تلاش، ایمان و سخت کوشی مراحل موفقیت را طی کرده‌اند؟

پاسخ ساده است…

بیشتر آن کسانی که در مسابقه‌های استعداد یابی شرکت می‌کنند، شور، انگیزه، انضباط و تعهد کافی را برای رسیدن به هدفشان ندارند. آن‌ها همواره به دنبال کسی هستند که به آن ها کمک کند و به همین دلیل ساده موفق نمی‌شوند.

اما مربیان و داوران مسابقه از سال‌ها قبل، زندگی خود را برای رسیدن به موفقیت امروزشان اختصاص داده‌اند. شاید از کمک دیگران هم استفاده کرده باشند اما فقط به کمک دیگران امیدوار نبوده و امیدشان به خودشان و توانایی‌هایشان بوده است.

چاره چیست؟

اگر همین امروز مسئولیت قبول نکنیم، اگر همن امروز خودمان را پیدا نکنیم، اگر همین امروز روی خودمان حساب نکنیم، تا ابد هم دلمان می‌خواهد که زندگی تکرار داشته باشد.

از دست ندهید :   نقش احساس در موفقیت انسان چیست؟

امروز روز فوت عزت اله انتظامی، بزرگ‌مرد سینمای کشور است.

روزی که افراد زیادی در نبود عزت اله انتظامی به سوگ نشسته‌اند.

عزت اله انتظامی درگذشت

عزت اله انتظامی

او رستگار شد. او کار خودش را به درستی انجام داد. همین یک مرتبه زندگی را خوب به پایان برد. تاثیر گذار بود و دوست داشتنی.

ما برای خودمان به سوگ نشسته‌ایم.

دیالوگ ماندگاری از او هست که می‌گوید:

کسی که می‌دونه اشتباه می‌کنی اما باز از تو دفاع می‌کنه؛

یا عاشقته یا مادرت …

سخن پایانی

اشتباهاتمان را بپذیریم، مسئولیت قبول کنیم، خودمان را بشناسیم و برای زندگی بجنگیم. اینگونه حتما یک بار زندگی کردن کافی خواهد بود.

 

شما چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
[تعداد امتیازات: 4 میانگین امتیاز: 5]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *