زبان بدن و نشانه های غیر کلامی تبعیت کردن

زبان بدن و نشانه های غیر کلامی تبعیت کردن

تبعیت

در نقطه مقابل برتری، تبعیت قرار می گیرد. این نوع زبان بدن با ارسال پیام نشان می دهد که شخص مقابل کنترل موقعیت را در اختیار دارد. در عالم حیوانات شما می توانید انواع رفتارهای تسلیم پذیری را مشاهده کنید؛ گرگی که غلت میزند تا شکمش را به نشانه تبعیت از رهبر گروه نشان دهد، و اسب وحشی نری که به هنگام دیدن اسب نر قوی تر می گریزد و مسئولیت محافظت از گله مادیان را به او می سپارد، نمونه هایی از این رفتار را نشان می دهند. در عالم انسان ها هم مشابه همین رفتارها برای نشان دادن تبعیت وجود دارد که از جمله آن ها می توان به تعظیم کردن، سر به زیر انداختن و دور شدن اشاره کرد. تمامی این ها، اشاره های غیرکلامی قدرتمندی اند که پیام تسلیم پذیری و تبعیت را ارسال می کنند.

تبعیت و تعظیم کردن

وقتی شخصی این عمل را انجام می دهد، این حالت او را نسبت به شخص مقابل در موقعیت پایین تری قرار می دهد و این کار او دلالت بر برتری شخص مقابل می کند، بنابراین انتخاب آگاهانه این عمل پیامی مبنی بر تسلیم پذیری شخص و برتری شخص مقابل ارسال می کند.

برای مثال در ژاپن پایین آوردن بدن به منظور سلام و احوال پرسی انجام می شود. هر چقدر شدت این عمل بیشتر باشد، یعنی شخص بیشتر بدنش را پایین آورد، میزان فرمان برداری شخص انجام دهنده و برتری شخص مقابل بیشتر است. در محیط کار یک کارمند ممکن است برای سرپرست یا مدیر مستقیم خود بدنش را تا نیمه پایین آورد، اما در مقابل رئیس کل یا رئیس شرکت تمام بدنش را خم کند. عمل تعظیم در دوران قدیم در میان رقبای سامورایی رایج بوده است، حتی بسیاری از درگیری های به وجود آمده میان آنها به همین خاطر بوده است. مثلا تعظیم ناقص یک سامورایی موجب شده تا سامورایی دیگر آن را توهین بداند، زیرا شخص تعظیم کننده به اندازه کافی خم نشده است، پس به او بی احترامی شده و درگیری به وجود آمده است.

در جهان براساس فرهنگ های متفاوت، پایین آوردن بدن به شکل زانو زدن، تعظیم، خم کردن سر یا نشستن است. آیا به خاطر دارید که در قدیم مردان برای احترام گذاشتن به زنان و یا فردی که دارای منزلت اجتماعی بالاتر بود کلاهشان را بر می داشتند؟ این خود نوعی پایین آوردن بدن محسوب می شود چون که با برداشتن کلاه از سر ارتفاع قد کاهش می یابد. احترام نظامی ریشه در همین برداشتن کلاه دارد، زیرا با گذاشتن دست بر روی پیشانی همان عمل برداشتن کلاه در ذهن تداعی می شود که در مقابل شخصی با رتبه بالاتر انجام می گیرد.

تبعیت و تعظیم کردن

تبعیت و تعظیم کردن

شما حتماً بچه هایی که هنگام تنبیه یا سرزنش توسط بزرگترها بدن خود را پایین می آورند را مشاهده کرده اید. اگر بچه روی صندلی باشد خود را به سمت پایین می کشاند یا حتی ممکن است روی زمین بنشیند و با این کار فرمان برداری خود را به بزرگترش نشان دهد. اکثر بزرگسالان هم گاهی اوقات خواه در محل کار، یا در حین فعالیت گروهی و یا زمانی که با والدینشان مواجه می شوند، این اعمال را انجام می دهند.

حتما بخوانید :   زبان بدن عصبانیت

تبعیت و رو برگرداندن

مستقیم به چشم کسی نگاه کردن نشانه اعتماد به نفس است و به مدت طولانی به چشم کسی خیره شدن، نشانه مبارزه طلبی یا تهاجم است. برعکس این حالات، عدم نگریستن و برگرداندن نگاه است، که مفهوم پذیرش و تبعیت را می رساند. بیایید برای یک لحظه به دنیای حیوانات برگردیم، وقتی دو گریه وحشی آمریکایی رقیب، رودرروی یکدیگر قرار می گیرند مستقیم در چشمان یکدیگر خیره می شوند و هیچ کدام نگاهش را از دیگری بر نمی گرداند چراکه این عمل به عنوان تسلیم پذیری و تبعیت قلمداد می شود.

سر به زیر انداختن به نشانه تبعیت

در انسان ها، روی برگرداندن به هنگام تبعیت و مدارا صورت می گیرد. اگر شما در جلسه ای نشسته اید و رئیس شروع به انتقاد و سرزنش کسی می کند، آن شخصی ممکن است نگاهش را به نشانه تبعیت از آنچه که رئیس گفته است، برگرداند. ممکن است سایرین که در اتاق حضور دارند نیز نگاهشان را برگردانند و فرمان برداری خود را نشان دهند، همچنین با این کار نشان می دهند که نمی خواهند خود را در معرض انتقاد و سرزنش قرار دهند.

زمانی که بچه ها بازی خیره شدن در چشمان همدیگر را انجام می دهند، هر کدام نگاهش را از دیگری برگرداند بازنده است، در واقع آنها با این بازی می خواهند برتری خودشان را محک بزنند. این بازی مخصوصاً در بین برادر و خواهرها انجام می شود جایی که بچه بزرگ تر می خواهد برتری اش را حفظ کند و بچه کوچک تر هم قصد دارد که به نوبه خود برتری اش را به رخ بکشاند. دوتا از آن ها این رقابت را انجام می دهند و در نهایت شخصی که تسلیم پذیر است مشخص می شود.

حتما بخوانید :   وقتی کار های زیادی داریم راه حل چیست؟ (قسمت دوم)

تبعیت و دور شدن

احتمالاً در زندگی تان با این حالت مواجه شده اید که وقتی کسی، مثلاً معلم یا پدر و مادرتان، نمی خواهند با شما جر و بحث کنند یا درگیر شوند می گویند از جلوی چشمم دور شو! چرا؟
زیرا دور شدن نشانه ای از تبعیت است و دلالت براین دارد که شما دوست ندارید برخوردی جدی با کسی داشته باشید. وقتی از شخص مقابلتان دور می شوید یا عقب می ایستید و یا کنار می روید تا به او اجازه دهید که رد شود، در واقع با این کار فضا و جایگاهی را که در اختیار داشته اید به او واگذار کرده اید و او احساس تملک نسبت به آنجا می کند. حتی اگر برای یک لحظه از او دور شوید تا فاصله بیشتری ایجاد کنید به معنای تبعیت محسوب می شود.

یک بار دیگر مثالی جالب در مورد بچه ها می آوریم. زمانی که دو تا بچه با هم جر و بحث می کنند، کشتی می گیرند یا مبارزه می کنند درنهایت یکی از آنها سعی می کند تا از دیگری فرار کند. بچه ای که فرار می کند ممکن است در زمین بازی بدود تا خود را از دیگری دور سازد، یا شاید به اتاق خواب برود و در را ببندد و یا اصلاً فرار نکند و فقط به آهستگی کمی خود را عقب بکشد. بزرگترها هم هنگام رانندگی این اعمال را انجام می دهند. زمانی که در حال رانندگی هستید و شخصی سعی می کند که داخل خط شما شود چه اتفاقی می افتد؟ اگر آن شخص سرعت شما را تخمین زده و سرعت خودش را کاهش دهد تا پشت سر شما قرار گیرد مسئله ای به وجود نمی آید، اما اگر سعی کند تا با شما مسابقه بدهد یا سرعتش را از سرعت شما بیشتر کند تا در جلوی شما قرار بگیرد آن وقت شما را به نشان دادن عکس العمل وادار می کند. آیا شما هم سرعتتان را زیاد می کنید تا او نتواند از شما سبقت بگیرد و جلوتر برود؟ یا آگاهانه سرعتتان را کم می کنید و فضای کافی به او می دهید تا در جلوتان قرار گیرد و با این کار احساس پیروزی کند؟ زیرا فکر می کنید ارزش ندارد که باعث به وجود آمدن درگیری شوید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *