لکنت زبان چگونه ایجاد می شود؟

لکنت زبان چگونه ایجاد می شود؟

لکنت زبان ، نشانه مانع روحی

لکنت زبان مثال خوبی است که نشان می دهد چگونه بازخورد منفی بیش از اندازه با ایجاد موانع روحی در انجام واکنش مناسب اختلال می کند.
بدون آنکه بدانیم، هنگام صحبت، اطلاعات بازخوردی منفی را توسط گوش ها از صدای خودمان دریافت می کنیم. به همین علت است که ناشنوایان نمی توانند صحبت کنند. به هیچ وجه نمی دانند صدایشان چگونه در فضا می پیچد، نمی دانند که آیا داد می کشند یا به صدای بلند و یا کوتاه صحبت می کنند. به همین جهت اشخاصی که ناشنوا به دنیا می آیند، صحبت کردن را یاد نمی گیرند، گاه حتی به خاطر سرماخوردگی، که قدرت شنوایی ضعیف می شود و کری نسبی به وجود می آید، شخص از آواز خواندن هماهنگ با دیگران ناتوان می شود. بنابراین، باز خورد منفی به خودی خود مانع صحبت یا روان و راحت صحبت کردن نیست، برعکس امکان صحبت درست را فراهم می کند.

لکنت زبان، نشانه مانع روحی

لکنت زبان، نشانه مانع روحی

متخصصین امور صوتی، برای بهبود و کیفیت بیان و لحن صدا توصیه شان این است که صدای خود را روی نواری ضبط کنیم و به آن گوش دهیم. با انجام این کار به اشتباهاتی که در صحبت ما وجود دارد و قبلاً از وجود آن بی خبر بودیم پی می بریم. می توانیم به وضوح اشتباهاتمان را ببینیم و آن را اصلاح کنیم. اما، اگر قرار باشد که بازخورد منفی به بهتر صحبت کردن کمک کند باید:

  1. خود به خود و ناخودآگاه باشد.
  2. باید در حال صحبت اتفاق بیفتد.
  3. واکنش نسبت به بازخورد آنقدر حساس نباشد که مانع انجام عمل شود.
حتما بخوانید :   چگونه به عزت نفس برسیم؟

سختگیری آگاهانه بیش از حد نسبت به صحبت و مواظبت بیش از اندازه برای ادای صحیح کلمات احتمالاً به لکنت زبان ختم خواهد شد. اگر بتوان از شدت بازخورد منفی کاست، اگر بتوان بازخورد منفی را تنها هنگام صحبت دخالت داد و از آن بصورت پیشاپیش استفاده نکرد، بهبود فوری در طرز صحبت ایجاد می شود.

انتقاد خودآگاه لکنت زبان را بیشتر می کند

این نکته را دکتر ئی کولین چری اثبات کرده است . دکتر چری در مجله علمی« طبیعت» لکنت زبان را ناشی از تذکر های بیش از اندازه می داند. او برای اثبات نظریه اش گوشی های متصل به جریان صدای بلند را در اختیار 25 نفر از اشخاصی که از لکنت زبان رنج می بردند قرار داد. وقتی از آنان خواسته شد که متن از قبل تهیه شده ای را به صدای بلند بخوانند، پیشرفت قابل ملاحظه ای مشاهده گردید. گروه دیگری از اشخاصی که از لکنت زبان شدید ناراحت بودند در آزمایش سایه خوانی شرکت کردند. از این عده خواسته شد بود که حتی المقدور صحبت های کسی را که از روی متنی می خواند، یا صحبتهای گوینده رادیو یا تلویزیون را بلافاصله تکرار کنند. بعد از کمی تمرین این اشخاص توانستند، تحت این شرایط که پیش انتقادی در کار نبود و عملاً مجبور بودند که تقریباً هم زمان با گوینده یا خواننده متن صحبت کنند، بدون لکنت صحبت کنند.

انتقاد خودآگاه لکنت زبان را بیشتر می کند

انتقاد خودآگاه لکنت زبان را بیشتر می کند

با ادامۀ این تمرین، ناراحتی لکنت زبان این عده، برای همیشه از بین رفت.  وقتی بازخورد منفی بیش از حد، یا انتقاد از خویش از میان برداشته شد، منع از بین رفت و نتیجه کار بهبود یافت، وقتی مجالی برای نگرانی وجود نداشت، وقتی دقت بیش از اندازه ای در کار نبود، مشکل تکلم به سرعت بهبود یافت. این آزمایش و آزمایشهای مشابه نشان می دهد که می توان با از بند رهانیدن شخصیت کارها را بهتر انجام داد.

حتما بخوانید :   چرا خنده بر هر درد بی درمان دواست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *