راز داشتن اندیشه خلاق چیست؟

راز داشتن اندیشه خلاق چیست؟

در کمال آرامش مکانیزم خلاق موفقیت را به خدمت گیرید

این روز ها همراه با نادیده گرفتن مکانیزم خدادادی خلاق انسان، واژه فشار روانی چنان در زبان تکلم مردم جا باز کرده که در شمار یکی از رایج ترین کلمات در آمده است و چنان صحبت میکنیم که انگار صفت مشخصه دنیای ما فشار است. و در این احوال نگرانی، اضطراب، بی خوابی و زخم معده را به عنوان یکی از ضروریات دنیایی که  در آن زندگی میکنیم پذیرفته ایم و با همه این اوصاف به اعتقاد من لزوما این طور نیست.

می توانیم خود را تا حدود زیادی از زیر بار سنگین فشار برهانیم و از شر اضطراب و نگرانی نجات پیدا کنیم، لازمه همه این ها توجه به این حقیقت است که آفریدگار با تدبیر مکانیزم خلاق در درون انسان به او امکان داده که نه تنها در این عصر، بلکه در هر عصری زندگی لذت بخش و موفق داشته باشد.

در کمال آرامش مکانیزم خلاق موفقیت را به خدمت گیرید

در کمال آرامش مکانیزم خلاق موفقیت را به خدمت گیرید

اشکال در اینجاست که مکانیزم خودکار خلاق را نادیده می گیریم و می خواهیم که همه مسایل را به کمک اندیشه آگاه یا تفکر مغزی حل کنیم.

در اثر فعالیت مغز است که به “من” می اندیشیم و احساس هویت می کنیم. در اثر کار مغز است که هدف هایمان را تعیین می کنیم، توسط همین مغز است که وظیفه جمع آوری اطلاعات، مشاهده، ارزیابی اطلاعات دریافتی و قضاوت انجام می گیرد، اما مغز قدرت آفریدن ندارد.

وظیفه مغز است که مسایل را طرح و شناسایی کند، اما وظیفه حل مساله به او واگذار نشده است و در واقع مهندسی اش فرق می کند.

سخت نگیرید و به مکانبزم خلاق ایمان داشته باشید

با این حال این دقیقا همان کاری است که انسان امروزی می کند و می خواهد همه مسایل را از طریق اندیشه آگاه حل کند. عیسی مسیح می گفت، انسان هر قدر هم که بیاندیشد، قدش بلند نمی شود و امروزه دکتر وینر می گوید انسان به کمک اراده یا اندیشه آگاه حتی نمی تواند قاشقی را از روی میز بردارد.

انسان امروزی در اثر وابستگی به مغز و ذهن خودآگاه دقت بیش از اندازه می کند، بیش از اندازه نگران است، از نتیجه کار می ترسد و نصیحت حضرت عیسی مسیح که می گفت نگران فردا نباشید یا گفته سینت پال که نگران چیزی نباشید امروزه کمترین معنا و مفهومی ندارد.

و این دقیقا همان نکته ای است که سالها پیش ویلیام جیمز، روانشناس ارشد ارتش آمریکا به آن اشاره می کرد. او در مقاله کوتاهی تحت عنوان انجیل آرامش خیال نوشت که انسان امروزی بیش از اندازه مضطرب، بیش از اندازه به فکر نتیجه و بیش از حد نگران است . (این تازه سال 1989 بود) به اعتقاد او راه های بهتری هم وجود دارد. اگر می خواهیم قطار اندیشه و اراده امان بزرگ، سریع و موثر باشد باید عادت کنیم که ذهن را از نگرانی نتایج کار رها کنیم.

این عادت هم مثل سایر عادت ها، ایجاد کردنی است. دور اندیشی، مسئولیت پذیری ، اعتماد به نفس، هیجان بلند پروازی و هیجان اضطرابی البته باید در زندگی وجود داشته باشند. اما در جزییات دخالتشان ندهید. وقتی تصمیمات را گرفتید، وقتی نوبت اجرای تصمیم رسید، دیگر اصلا به نتیجه کار فکر نکنید. قفل دستگاه خرد و عمل را باز کنید و بگذارید آزادانه کارش را بکند. مطمئن باشید که اینطوری نتیجه ها بهتر می شوند.

حتما بخوانید :   یادگیری در موفقیت چقدر مهم است؟

پیروزی با مکانیزم خلاق

بعدا جیمز در سخنرانی های متعدد، به نمونه های بیشماری از اشخاصی اشاره کرد که توانسته بودند با کنار گذاشتن تلاش آگاهانه و با متوقف ساختن حل مسایل از طریق اندیشه آگاه با موفقیت خود را از شر اضطراب، نگرانی، احساس حقارت و احساس گناه نجات دهند. جیمز معتقد بود
در این شرایط راه رسیدن به موفقیت، آنطور که بسیاری هم آن را تجربه کرده اند، تسلیم شدن، موضع انفعالی و آرامش است.

به احساس مسئولیت خود استراحتی بدهید، سرنوشت را به قدرت های بالاتر واگذار کنید، نسبت به حوادث آینده بی تفاوت باشید…
به خود متشنج و نا آرامتان استراحتی بدهید، این گونه به نتایج بهتری می رسید. نتایج همراه با خوشبختی و امیدواری هرچه باشد، تدریجی یا ناگهانی، بزرگ یا کوچک، واقعیت بی چون و چرای طبیعت انسان است.

راز اندیشه و کار خلاق

با نگاهی به تجربه نویسندگان، مخترعین و سایر خلاق های زمان درستی این حرف به اثبات می رسد.
بدون استثنا می بینیم که اندیشه های خلاق ناشی از تفکر آگاه مغز نبوده، بلکه نتیجه خود به خود و بی اختیار موقعیتی هستند که ذهن آگاه درگیر مسایل دیگری بوده است. مسلما اندیشه خلاق نیازمند آگاهی است. افکار آگاه اولیه ای لازم هستند. تمامی شواهد حکایت از این می کنند که لازمه به نتیجه رسیدن این است که انسان به حل مساله ای مشتاق باشد و دنبال جوابی بگردد. باید آگاهانه فکر کند، هر اطلاعاتی را که لازم می داند جمع آوری کند، همه اتفاقات احتمالی را در نظر بگیرد و از همه مهمتر در اشتیاق حل مساله بسوزد.

راز اندیشه و کار خلاق

راز اندیشه و کار خلاق

اما پس از مشخص شدن مساله، پس از آنکه نتایج مطلوب مورد نظرش را در ذهن تجسم کرد، پس از آنکه همه اطلاعات و حقایق لازم را جمع آوری کرد، از این به بعد، هر تلاش اضافی و حرص و جوش و نگرانی نه تنها کمکی نمیکند، برعکس راه حل ها را به عقب می اندازد.

فهر دانشمند مشهور فرانسوی می گفت که عملاً تمامی اندیشه های خوب وقتی به سراعش آمده که مستقیماً روی آن زمینه کار نمی کرده است. فهر معتقد بود که کشفیات هم عصران او نیز به همین گونه وقتی حاصل شده که سرگرم کار دیگری بوده اند.

مشهور است که هر وقت توماس ادیسون در مسئله ای فرو می رفت و جواب را پیدا نمی کرد، روی تخت دراز می کشید و چرتی می زد. چند وقت پیش، لنوریلی لوهر ، رئیس یک شرکت بزرگ در مقاله ای پرده از راز موفقیت تجاری اش برداشت:

«به اعتقاد من خلاقیت زمانی دست می دهد که آدم سرگرم انجام کاری است که به مغزش فشار زیادی وارد نمی کند. از جمله این مواقع زمانی است که صورتتان را اصلاح می کنید، در حال رانندگی، نجاری، ماهیگیری، یا شکار هستید. شاید هم با دوستی درباره موضوع جالبی بحث می کنید. برخی از بهترین نقطه نظرهایم را کاملاً بطور اتفاقی و در شرایطی پیدا کردم که با کارم هیچ ارتباطی نداشت»

سی جی سویتز سرپرست تحقیقات جنرال الکتریک می گفت که تقریباً تمامی کشفیات حاصله در آزمایشگاه های تحقیقاتی در زمان استراحت و آرامش، و به دنبال یه دوره فشرده تفکر و جمع آوری اطلاعات بدست آمده است.

برتراند راسل می گفت: «به این نتیجه رسیده ام که هنگام نوشتن یک مطلب دشوار بهتر است چند ساعتی یا جند روزی به شدت و تا جایی که شرایطم اجازه می دهد، رویش فکر کنم. بعد از این مرحله، کار به صورت زیر زمینی انجام می شود. بعد از چند ماه به موضوع بر می گردم و می بینم که انجام شده است. قبل از اینکه این روش را کشف کنم، تمام مدت نگران بودم، زیرا پیشرفتی مشاهده نمی کردم. در نتیجه مدت زمان میان تفکر و نتیجه گیری به هدر می رفت، در حالیکه حالا می توانم این زمان را صرف کارهای دیگر بکنم .»

حتما بخوانید :   ان ال پی ( NLP ) و ساختار ضمیر ناخودآگاه

همه ما خلاق هستیم

یکی از اشتباهات ما این است که فکر می کنیم فرایند «اندیشه ناخودآگاه» مخصوص نویسندگان، مخترعین، و «افراد خلاق» است. همه ی ما از خانم های خانه دار که در آَشپزخانه کار می کنند تا آموزگاران مدارس، دانش آموزان و تاجران، افرادی خلاق هستیم. همه دارای «مکانیزم موفقیت» مشابهی هستیم که می توانیم از آن برای حل مسائل شخصی، فعالیت های اجتماعی یا فروش استفاده کنیم.

همه ما خلاق هستیم

همه ما خلاق هستیم

برتراند راسل، به خوانندگان آثارش توصیه می کرد که از شیوه ای که او برای نوشتن استفاده می کنند، برای حل مسائل شخصی و دنیایی خود استفاده کند. دکتر جی بی راین استاد دانشگاه دوک می گوید به اعتقاد او آنچه را که «نبوغ» می نامیم، فرایند یا راهی طبیعی است که برای حل مسائل از آن استفاده می کنیم و حال آن که به اشتباه «نبوغ» را صرفاً برای نویسندگان و نقاشان به کار می بریم.

راز رفتار و مهارت خلاق

مکانیزم خلاق می تواند همانطور که «اندیشه های خلاق» تولید می کند، «کارهای خلاق» هم بیافریند. لازمه کسب مهارت در هر کار، در ورزش در نواختن پیانو، در مکالمه یا فروش کالا، زیر فشار گذاشتن تفکر آگاه نیست. با آرامش خیال بهتر می توان به نتیجه رسید.

آسوده خاطر باشید و بگذارید که کار ها به نحو بهتری انجام بگیرند. عمل خلاق، خودبخود و «طبیعی» است، عمدی و اختیاری نیست. ماهرترین نوازنده پیانو جهان هم نمی تواند در حال نواختن حتی یک تصنیف ساده از اندیشه آگاه خود استفاده کند و بگوید که کدام انگشت بر کدام مضراب باید ضربه وارد کند. در واقع این کار را قبلاً هنگام تمرین و یادگیری انجام داده، بارها تکرار کرده، تا ملکه ذهن و عادت او شده. در واقع از آن هنگام تبدیل به یک نوازنده ماهر شده که توانسته تلاش خودآگاه را کنار بگذارد و نواختن را به مکانیزم عادت ناخودآگاه، که بخشی از مکانیزم موفقیت است واگذار کند.

مانع حرکت ماشین خلاق نشوید

تلاش و اراده خودآگاه مانع حرکت مکانیزم خلاق خودکار می شود.
علت اینکه بعضی ها در موضع اجتماعی خود آدم های خجالتی و ناراحت هستند، این است که بیش از اندازه دلواپس و نگران درست کار کردن هستند، به حرکاتشان می اندیشند، روی هر عملشان فکر می کنند. می خواهند نتیجه تک تک جملاتشان را بدانند، ما این ها را آدم های «با مانع روانی» می نامیم و واقعا هم درست است. اما درست تر این است که بگوئیم این «شخص» نیست که با مانع روبروست، بلکه این شخص مکانیزم خلاق خود را منع کرده و اجازه حرکتش را گرفته است. اگر این اشخاص می توانستند، خودشان را از قید موانع نجات دهند، نگرانی بی مورد را کنار بگذارند، آنقدر دلواپس و مواظب نتیجه رفتارشان نباشند می توانستند به طور حلاق و به بهترین شکل عمل کنند و «خوشان باشند».

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *