کمال گرایی چیست | چگونه کنترلش کنیم؟

کمال گرایی چیست

کمال گرایی مانع اصلی شروع کردن و بزرگ شدن!

داشتم ویدیوی TED سیمون سینک را می دیدم. ویدیو در سال 2009 ضبط شده. امکانات بسیار ابتدایی است، حتی پاورپوینت و اسلاید و پروژکتوری هم وجود ندارد! وسط صحبت های او میکروفون بی سیمش را عوض می کنند و یک میکروفن سیم دار به دستش می دهند. اگر ویدیو های امروز TED را ببینید متوجه غیر حرفه ای بودن فضای استودیو و … خواهید شد. اما TED امروز هامان TED سال 2009 است. اگر آن ها شروع نمی کردند امروز به اینجا نمی رسیدند. از همان جا و با همان امکانات شروع شد و کم کم نواقص رفع شد. اگر TED کمال گرا بود امروز دنیای بدون TED برای من یک نفر خیلی تفاوت داشت. احتمالا اگر استیو جابز هم کمال گرا بود، دنیای امروز تفاوت های زیادی می کرد…

اغلب این طور فکر می کنیم که داشتن استاندارد های بالا چیز خوبی است. منطقا تلاش برای عالی بودن نشان دهنده این مطلب است که آن فرد شخصیت قوی ای دارد و به کارش اهمیت می دهد. همچنین داشتن استانداردهای بالا ما را به سمت پیشرفت و دستاوردهای ارزشمند سوق می دهد. به عنوان مثال ورزشکاران عموما تمرینات دشوار و طولانی مدتی را پشت سر می گذارند تا به موفقیت های عالی برسند.

کمال گرایی؛ قرار دادن استانداردهایی است که قابل دسترسی نیستند و یا دستِ کم به سختی قابل دستیابی هستند. افراد کمال گرا باور دارند که هر چیزی که ایده آل نباشد وحشتناک است و حتی چیزهای غیر ایده آل کوچک به یک فاجعه ختم خواهند شد!

از نظر افراد کمال گرا چیزی به عنوان خوب وجود ندارد، هرچیزی باید یا ایده آل باشد و یا یک شکست بزرگ محسوب می ‌شود. افراد کمال گرا اگر در نقش های رهبری کننده مانند معلم و یا والدین قرار بگیرند این خصوصیات اخلاقی را به زیردستانشان نیز منتقل خواهند کرد. درواقع والدین گمال گرا بذر کمال طلبی را در فرزندانشان می کارند و علت اصلی این امر هستند.

افراد کمال طلب معمولا تمام تلاششان را برای دستیابی به هدفی که در نظر دارند انجام می دهند، اما معمولا قادر به دستیابی به اهداف نیستند. این اتفاق باعث ایجاد احساساتی از قبیل دوست داشتنی نبودن و شرمساری، کاهش عزت نفس، شکست خوردگی، بی انگیزگی و تنبلی می شوند.

به عنوان مثال بیشتر افراد فکر می کنند که انجام دادن کارها به بهترین شکل و بدون هیچ اشتباهی بسیار مهم است. غالب مردم هم معتقدند که گهگاهی اشتباه کردن ایرادی ندارد و به معنی شکست خوردن و فاجعه نیست. درحالی که افراد کمال گرا باور دارند که هر اشتباهی یک فاجعه است و با هر اشتباهی شکست خورده محسوب می شوند و دیگران را ناامید کرده اند. این طرز تفکر در بلند مدت باعث می شود تا فکر کنند به اندازه دیگران قابلیت ندارند

حتما بخوانید :   چرا خنده بر هر درد بی درمان دواست؟

کمال گرایی در واقع یک چرخه‌ی تخریب گر هست که با قرار دادن اهداف خیلی رویایی شروع شده در گام بعد از رسیدن با آن رویا ها ناکام می شویم و در نتیجه احساس افسردگی و ناامیدی خواهیم داشت و همین مطلب برا ی کاهش عزت نفس  ،‌احساس شکست خوردگی و شروع حلقه ی شکست کافی است.

نشانه های کمال گرایی :

  1. تنبلی یکی از این نشانه هاست. انجام کارها به شکل فوق العاده عالی معمولا زمان زیادی می طلبد آن قدر که اتمام انگیزه از بین می رود و عملا کار نیمه تمام رها می شود.
  2. کلا در توانایی هایمان اغراق می کنیم و فکر می کنیم خیلی بیشتر از میزان واقعی توانایی انجام کار را داریم.
  3. از خودمان و از دیگران بیش از حد توقع داریم به این شکل که احساس می کنیم هرکسی که با ما همراهی نمی کند درحال ایجاد اخلال در کار ماست و خودمان هم به همین صورت.

چگونه از کمال طلبی رها شویم؟

1- مثل همیشه،‌ گام اول آگاهی است:

این گام بسیار مهمی است. اول باید تشخیص دهید که استاندارد هایی که دارید چقدر بالا هستند. اشکالی ندارد که در زندگی استاندارد های بالایی داشته باشیم اما اهداف غیر قابل دستیابی عموما باعث کاهش عزت نفس، خدشه دار شدن روابط عافی و عدم توانایی در لذت بردن از زندگی مان خواهند شد.

اگر مطمئن نیستید که کمال طلب هستید یا نه، سوالات زیر می توانند به شما کمک کنند:

  • آیا در دستیابی به استاندارد هایم مشکل دارم؟
  • آیا اغلب هنگام کار کردن روی اهدافم احساس نا امیدی، ناراحتی استرس و عصبانیت می کنم؟
  • آیا کسی به من گفته که استانداردهای بالایی دارم؟
  • آیا استاندارهایم روان هستند؟ یعنی برایم سخت نیست که به موقع به آن ها برسم،‌ کاری را تمام کنم، به دیگران در انجام کاری اعتماد کنم یا اجازه بدهم که کارم به خودی خود انجام شود؟

اگر حتی به یکی از این سوالات هم پاسخ مثبت داده اید شما مشکل کمال گرایی دارید.

کمال گرایی بر روی افکار احساسات و رفتار ما تاثیر گذار است.

به تعویق انداختن مزمن، گذاشتن اهدافی که انجامشان دشوار است و ساده تسلیم شدن از نشانه های افراد کمال گرا است.

2- برای عبور از کمال گرایی جملات زیر را تکرار کنید:

  • هیچ کس کامل نیست
  • من تلاشم را می کنم تا بهترین خودم را انجام دهم.
  • اشتباه کردن یعنی اینکه من هم مثل دیگران هستم. همه ی انسان ها اشتباه می کنند.
  • اگر همه من را دوست ندارند،‌مهم نیست. من هم همه را دوست ندارم پس همه لازم نیست من را دوست داشته باشند.
حتما بخوانید :   وضعیت بدن و زبان بدن متناسب آن

سعی کنید مسائل را از نگاه دیگران ببینید مثلا اگر به جای روزی 2 ساعت روزی 1 ساعت ورزش می کنید و فکر میکنید که تنبل هستید از خودتان بپرسید

آیا به نظر دیگران هم تنبلم؟ از نظر خیلی ها یک ساعت ورزش کردن در روز خیلی خوب است و به هیچ وجه نشانه تنبلی نیست.

آیا از زاویه دیگری هم می توانم به این مسأله نگاه کنم؟ شاید روزی 1 ساعت ورزش در روز نشان می دهد که من چقدر مشغله دارم، خیلی ها نمی توانند حتی یک ساعت هم ورزش کنند.

اگر دوست نزدیکم همین مشکل را داشت من به او چه می کفتم؟ اشکالی ندارد که روزی 1 ساعت ورزش کنی. معمولا 3 روز در هفته به مدت نیم ساعت ورزش کردن هم خیلی عالی است.

3- از بالا نگاه کنید:

برای اینکه کمتر نگران نقص هایتان باشد سوالات زیر را از خود بپرسید:

  1. آیا واقعا اهمیتی دارد؟
  2. بدترین اتفاقی که می تواند بیفتد چیست؟
  3. اگر این بدترین اتفاق بیفتد، آیا می توانم از آن عبور کنم؟
  4. آیا این مسأله فرداهم به اندازه امروز مهم خواهد بود؟ هفته بعد چطور؟ سال بعد ؟

4- خودتان را بپذیرید:

اینکه ما انسان هستیم  همه انسان ها اشتباه می کنند، چیز خوبی است. اگر اشتباه نکنیم چیزی هم یاد نخواهیم گرفت. شاید بهترین راه برای اینکه موفقیت هایمان را 2برابر کنیم این باشد که اشتباهاتمان را 2 برابر کنیم.

5- خودتان را با خودتان مقایسه کنید:

کلیشه ای شده اما واقعا اگر تمام تمرکزتان این باشد که اندکی از دیروز خود بهتر باشید در 3 تا 5 سال می توانید به بهترین و متخصص ترین فرد در کسب و کار خود تبدیل شوید. مقایسه خود با دیگران فقط انرژی شما را میگیرد و خلاقیتتان را می کشد. اگر همین انرژی را روی کار خودتان بگذارید، تمام موانع را پشت سر خواهید گذاشت.

6- کاری که فکر می کنید درست است را انجام دهید:

تنها کسی که نظرش مهم است خود شما هستید. عمل کردن مطابق میل دیگران ایرادی ندارد اما ایراد کار اینجاست که به خاطر جلب رضایت و خوشالی دیگران خود و ارزش هایمان را زیر پا بگذاریم. هر کس هرطور می خواهد فکر کند، به خاطر داشته باشید تنها زمانی بالغ شده ایم که مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و قبول کنیم که تنها کسی که مسئول زندگی و شرایط ماست خود ما هستیم. دیگران ممکن است ما را تمسخر کنند، اما نظر آنها، زندگی ما را تامین نخواهد کرد و صورت حساب هایمان را نخواهد پرداخت.

 

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *