نگرش ثروتمندان نسبت به حقوق چگونه است؟

نگرش ثروتمندان نسبت به حقوق چگونه است؟

ثروتمندان علاقه مندند دستمزد خود را بر اساس کار مفید و دستاوردشان دریافت کنند؛ ولی دیگران دستمزدشان را بر اساس زمان صرف شده دریافت می کنند. دقیقا این موضوع را می توان در بیشتر کارمندان دید. آن ها علاقه مندند حتما به موقع محل کارشان را ترک کنند، پیگیر دریافت اضافه کار و حق ماموریت اند، درباره ی مرخصی ها و سنوات بسیار وسواسی هستند و …

متاسفانه یا خوشبختانه، وقت ما بسیار گران بها تر از این موضوعات است و این را افراد جویای ثروت به خوبی می دانند. بکوشیم در محل کار به فردی مفید و با مهارت تبدیل شویم تا در کارمان پیشرفت واقعی داشته باشیم. در محل کار، همواره ببینیم رئیس چه کارهایی انجام می دهد و چه مهارت هایی دارد. ما هم بکوشیم در همان کارها و مهارت ها استاد شویم. پول و پاداش حتما خود به خود به سراغمان خواهد آمد. مگر می  شود حق کارمندی مفید را نداد؟

یکی از ثروتمندان ایران همین موضوع را با من درمیان گذاشت و می گفت:
«زمان جوانی در شرکتی مهندسی مشغول به کار بودم. آن قدر مسئولیت می پذیرفتم که تمام همکارانم پشت سر به من می گفتند جاروبرقی، چون همیشه در حال کار با کیفیت بودم و در دفتر، هر مسئولیتی را بر عهده می گرفتم. مثل جاروبرقی کارهای شرکت و مسئولیت ها را به سوی خودم می کشاندم. به شدت کار می کردم، مهارت های جدید می آموختم و حاتی زبان انگلسیی آموختم تا اینکه حلقه واسط شرکت خودمان با شرکای خارجی شدم. خلاصه کوشیدم بهترین باشم. یک سال گذشت ؛ ولی حقوقم با مهندسان دیگر فرقی نکرد و انگار رئیسان شرکت بدشان نمی آمد مرا نادیده بگیرند. روزی از طرف شرکتی دیگر پیشنهاد کاری با دوبرابر حقوقم دریافت کردم. بعد از اطمینان از شغل جدید، استعفای خودم را تقدیم مدیر عامل کردم. شدت نگرانی و اضطراب را در چهره او دیدم. مشخص بود به هیچ وجه حاضر نبود مرا از دست بدهد. با رفتن من تقریبا شرکت می خوابید. او گفت از چه چیزی ناراضی هستی؟ گفتم از حقوقم. بعد از کمی صحبت حقوقم را 3 برابر کرد؛ یعنی 300 درصد افزایش حقوق و از آن زمان به بعد، مدیر عامل توجه بسیاری به من می کرد و فهمید که باید قدر من را عملا بداند. جالب است بعد از 5 سال او خودش را بازنشسته کرد و من مدیر عامل شرکت او شدم.

حتما بخوانید :   روش درست برای تجسم خلاق چیست؟

آری هیچ شرکتی نمی تواند کارمند و مدیر مفید خود را از دست بدهد و او را نادیده بگیرد. زمانی هم که شرکت دچار مشکل مالی شود، این کارمندان خوب، آخرین کارمندان اخراجی خواهند بود. پس از تعدیل نیز به راحتی در شرکت های دیگر، شغل مناسب به دست خواهند آورد.

شخصا با این جمله که «در ایران کار نیست»، مخالفم. به نظر من در ایران کار بسیار فراوان است؛ ولی چیزی که نیست، کارمند خوب و کاراست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *